+ + ล่วงเลย + +
MarchUTCbWed, 07 Mar 2007 11:01:31 +0000000000amWed, 07 Mar 2007 11:01:31 +000007 13,2007
อยากจะแบบว่าเขียนไดอารี่ได้ทุกวันเหมือนคนอื่น
แต่สภาพร่างกายไม่อำนวย เดี๋ยวนี้เน็ตแทบจะไม่ได้ออน
มันเหนื่อย เพลีย ล้าไปสะหมดทุกอย่าง
ไม่เข้าใจเลยจริง จริง ต้นอาทิตย์
ที่คิดว่าเด็ก เด็ก ปิดเทอมแล้วรถจะโล่ง
ที่ไหนได้มันยิ่งติดเยอะกว่าเดิม
เพราะอะไรหว่า หรือว่า คนจะหันมาขับรถ
เพราะคิดว่าถนนจะโล่ง เป็นไปได้ไหมเนี่ย
แต่อย่างไรก็ตาม ดิฉันก็แง่วอยู่บนรถเมล์อยู่ดี
เมื่อวานตอนเช้า เจ้านายเดินเข้ามาพร้อมถุงสีดำ
แล้วก็ทำหน้าเหมือนงง แล้วหยิบรองเท้าออกมา
ถามว่าใครใส่ได้มั่ง ใส่ได้เอาไปเลย
ดิฉันก็ไม่กล้าลุกเกรงใจ นึกถึงหนังที่ดูก่อนเมื่อวาน
ประมาณนางเอกใส่รองเท้าที่ทางห้างได้จัดไว้
อารมณ์ก็เหมือนกับคุณซินนั่งแหละ
สักพักพอไม่มีใครใส่ได้ เจ้านายก็เรียกเราไปลอง
ปรากฏว่าใส่ได้ด้วยแหละ ฮิฮิ้วววว พอดีเด่ะ
เจ้านายเลยบอกว่าดี ไว้คราวหน้าจะเอามาฝาก
รีบโทรไปเล่าให้คุณแก๊กฟังใหญ่เลย คุณแก๊กแซวรองเท้าแก้วเปล่า
ส่วนเมื่อวานตอนเย็นนึกว่าจะได้ไปงาน Fat Award แล้ว
ติดเคลียร์งานกับบัญชีข้างบน เพราะบัญชีต้องปิดงบแล้ว
อุตสาห์เตรียมกล้องไว้เรียบร้อย เมื่อวานเลยแป่วไปตามระเบียบ
อาทิตย์หน้าจะมีงาน Pattaya Fest แล้ว
น้องฝึกงานชวนไปถ่ายแฟชั่น (ขำขำ)
คือเหมือนกับว่าเตรียมไปถ่ายเองว่างั้น
แต่ดิฉันเซ็งจิต น้ำหนักขึ้นมา 3โล
เหลือเวลาอีก 1 อาทิตย์ เพลงของชิงร้อย ชิงล้านก็ดั่งออกมาในหัว
” จะทำได้ไหม ทำได้หรือเปล่า จะทำได้ไหม ทำได้หรือเปล่า “
อย่างน้อยขอให้มันกลับไปเท่าเดิมก็ยังจะดีเสียกว่า แงแง
หรือใครมีวิธีเร่งด่วนฝากไว้ได้เลยน่ะ
ไม่เอาแบบอาหารสูตรน่ะคือเคยทำแล้วน๊อกเลย
เอาแบบออกกำลังกายในที่ทำงานได้ยิ่งดี
นี่กะว่าจะเดินขึ้นลงกับฝ่ายบัญชี 20 กว่าชั้น
HaHaha น้ำหนักคงลงแต่ขาคงโต อิอิ
Entry Filed under: Uncategorized. .
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed